•۩۞۩•:**:•.☆J!Bz_ Z ☆.•:**:•۩۞۩•

• ประมาณเที่ยงวันเสาร์ ที่ขอนแก่น จิ๊บนอนหลับไม่รู้เรื่องเนื่องจากเมื่อคืนไปสังสรรค์มา
• เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น . . รับ และจับใจความได้ว่าวันจันทร์ ให้น้องไปสัมภาษณ์ฝึกงานที่บริษัทนะคะ เตรียมแฟ้มสะสมงาน และสำเนาต่าง ๆ ไปด้วย
• ได้ยิน ก็สะดุ้งเลยซิครับพี่น้อง แฟ้มก็ยังไม่เตรียม แล้วนี่ดันอยู่ขอนแก่น จะทำทันมั๊ย !!!! เลื่อนนัดก็ไม่ได้
• สรุป...ให้น้องส่งรูปงานต่าง ๆ เข้าเมลล์ แล้วก็เอาไปอัด ทำจนเสร็จ แล้วก็กลับกรุงเทพ วันอาทิตย์ตอน 5 ทุ่ม

ถึงกรุงเทพ ตอน 6 โมงเช้า

•  รีบอาบน้ำแต่งตัวเลยครับ กลัวไม่ทันนัดตอน 11 โมง แต่ก็ยังมีเวลาไปไดร์ผมเก๋ ๆ 5 5 เพื่อความมั่นใจ
• จากนั้นก็นั่งแท็กซี่ไป ลาดพร้าว 88 เพราะไม่รู้ว่าอยู่ส่วนไหนของกรุงเทพ พอถึงก็อ๋อ. . ตรงนี้เอง
• ไปถึงก็ไปนั่งกรอกประวัติเป็นปึก ประมาณ10หน้าได้ ดันโดนด่าอีก ที่ไม่รู้จักชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา ชื่อคณบดี ชื่ออธิการ ไม่ได้เรื่อง
• แต่พี่เค้าก็ใจดีนะ กรอกเสร็จ เค้าก็พาไปห้อง ๆ นึง เงียบมาก น่ากลัว เหมือนจะพาไปข่มขืน 55555 
• ก็นั่งรอซักพัก ผู้จัดการก็เข้ามา พี่เค้าดูเป็นกันเองมาก เราก็ไม่ค่อยเกร็งเท่าไหร่
• ก็เหมือนนั่งคุยกันไปเรื่อยเปื่อย เค้าก็คงอยากจะรู้เกี่ยวกับทัศนคติ เราแหล่ะ ว่าเป็นคนมองโลกยังไง ทำอะไรมาบ้าง
• แต่ที่เด็ด ๆ ที่สุด พี่เค้าถามว่า 

"ถามจริง ๆ นะ ฝึกงานเสร็จแล้วอยากได้งานเลยรึปล่าว"

แทบกรี๊ด . . เพราะเราก็กะว่าฝึกเสร็จ จะขอทำงานต่อเลย หุหุ (ตรงตามแผนทุกประการ)

ก็บอกพี่เค้าไปว่า "อยากได้มากเลยค่ะ"

"ก็ได้นะ แต่พี่ก็ต้องดู ๆ เราไปก่อน"

ขอบคุณพี่เค้าใหญ่เลยตามประสาเด็ก ที่ไม่เคยได้ทำอะไร แบบนี้มาก่อน ตื่นเต้นจัง

• เค้าก็ให้เราเริ่มงาน ตอนสอบ Final เสร็จ  อีกไม่ก็เดือนแล้วซินะ
• ถึงแม้งานนี้จะยังไม่ได้เงินเดือนนะ แต่มันก็คงเป็นก้าวแรกที่สำคัญ สำหรับชีวิตการทำงานก็ว่าได้

บริษัทที่พูดถึงนี้ก็คือ . . . . . .

• ความน่ารักของพ่อนะ มีเยอะเลยหล่ะ
• ตอนเด็ก ๆ เค้าชอบบังคับให้เรากินนมผงที่พ่อชงให้ กับไข่ดาว 1 ฟอง ก่อนไปโรงเรียนทุกวัน
• พ่อเป็นผู้ชาย แต่เค้าปักชื่อบนเสื้อนักเรียนให้เรา จะถามว่าสวยมั๊ย...ก็ไม่สวยหรอก แต่พ่อปักให้เราดีใจที่สุดเลย 

      ถึงมันจะไม่เหมือนเพื่อน ตัวหนังสือไม่ค่อยสวย แต่ก็แนวกว่าใครเป็นไหน ๆ  

• พ่อถักเปีย..มันผม...อาบน้ำ ..ประแป้ง ให้ทุกวันเลย บางวันหน้าเป็นผีจีนไปโรงเรียนก็มี
• แล้วก็ซิ่งอีขาว ไปส่งที่โรงเรียนทุกวัน
• ตอนเย็น...เค้าก็มารับกลับบ้าน  แต่มีอยู่หลายครั้งที่เค้าแอบลืมเราทิ้งไว้ที่โรงเรียน จนร้องไห้ไม่หยุด

    สาเหตุคือ ต้องออกต่างจังหวัด ไปรักษาวัว ควาย ตามบ้านนอก

• พอกลับบ้าน ย่าก็ตำส้มตำให้กิน ใส่ทุกอย่างที่มีอยู่ในครัว คิดแล้วขำ แต่ก็ กิน
• วันว่างเสาร์-อาทิตย์ เค้าก็พาเราไปเรียนดนตรี เรียนรำไทย อีเลคโทน คงหวังจะให้ลูกเป็นศิลปิน......ในอนาคต
• แล้วยังไม่พอ ยังอยากให้ลูกเป็นนักกีฬาอีก
• จากนั้น...พ่อก็พาจิ๊บไปเรียนว่ายน้ำ  จำได้เลยว่าก่อนจะลงสระครั้งแรก ร้องให้กอดคอพ่อไม่หยุดเลย ประมาณ ป.1ได้มั๊ง

     ไม่ใช่ไม่อยากลงสระนะ แต่ร้องไห้ เพราะครูที่พ่อจ้างมาสอนว่ายน้ำอ่ะ ไม่หล่อ เลยร้องไห้ 5 5 5 +

• พ่อสอนวาดรูปตัวโน๊ตด้วย บางครั้งแอบเอาการบ้านวิชาศิลปะ ของเราไปทำเฉยเลย จนคุณครูทึ่ง ว่า...นี่เหรอฝีมือเด็กอนุบาล
• พ่อจับนั่งตัก ให้บังคับพวกมาลัยเวลาขับรถ สนุกมาก ๆ
• ที่สำคัญนะ .......พ่อเราหล่อมาก ๆๆๆๆ..... หน้าเหมือนพระเอกหนังเกาหลี   ฮิ้ว ๆๆ
• พ่อดุ .... แต่พ่อไม่ค่อยตี  ถ้าตี...คือโกรธที่สุดแล้ว
• พ่อไม่ค่อยบอกรัก ไม่พูดคำหวาน ๆ ไม่กอด ไม่หอม แต่พ่อไม่เคย..ไม่รักลูก
• จิ๊บรักพ่อมากนะคะ...รักทุกวันเลย เป็นห่วงด้วย

 

ขอบคุณ...คุณพ่อ

• ขอบคุณ.....ผิวขาว ๆ เนียน ๆ ที่พ่อมอบให้แต่กำเนิด
• ขอบคุณ.....หน้าตาที่เกือบจะเป็นอาหมวย แต่ไม่มีดั้ง
• ขอบคุณ.....คำสั่งสอนดี ๆคำแนะนำและสิ่งดี ๆที่มีให้
• ขอบคุณ.ที่ทำให้นู๋ได้เกิดบนโลกใบนี้และเลี้ยงดูเป็นอย่างดี

 

*วันนี้.....คุณบอกรักพ่อรึยังคะ*

• รออีก 2 วัน จะได้รู้กันซะทีว่าจะได้ฝึกงานรึป่าว
• ถ้าไม่ได้ กูจะกลับบ้านละนะ
• อยู่นี่ก็เหงา . . ใช้ตังค์เปลือง
• กลับไปให้แม่เลี้ยงดีกว่า หุหุ
• คิดถึงน้องอ้วน . . หนีกลับก่อนพี่ทำไม
• Thank จ๊อบบี้ ที่เป็นเพื่อนพาเที่ยว
• สุดท้าย . . .คิดถึงพ่อจัง ทำไมไม่โทรหาเล๊ย โกรธแล้ว!!!!

มีข่าวจะมะบอก คือว่า "เปลียนเบอร์ใหม่แล้วนะ"

เบอร์เก่าอ่ะ ลบมันออกเลย เรื่องมันน่าเศร้า ขี้เกียจเล่าหว่ะ

03-7727747 ------->> เบอร์นี้นะ

เพื่อน ๆ เป็นไงกันบ้าง เรียนหนักป่าว ส่วนตอนนี้ กูสบายดี เรียนก็เรื่อย ๆ

แต่ตอนนี้อยากหาที่ฝึกงานมาก ๆ ที่สุด เพราะมันว่างจนกูมีแต่กินกะนอน บวมออกก้นมาก ๆ เลยพวกแก**

วันแม่ที่ผ่านมา . . ไปอุบลด้วย หาแม่กะคุณยาย

ตอนนี้คุณยายไม่สบาย แกเป็นโรคเกี่ยวกับถุงน้ำดี แล้วศุกร์นี้ แกก็จะไปเจาะมันออก

เป็นห่วงคุณยายจัง แต่คุณยายกู สู้ สู้ ๆ อยู่แล้ว *

แล้วตอนจะกลับกรุงเทพ ก็ได้กราบเท้ามามี๊ สุดเลิฟ เอาพวกมาลัยที่แม่เค้าซื้อนั่นแหล่ะไหว้เค้า

กูก็ไม่ลงทุนไง ให้แม่ซื้อ ยังไม่ทันได้ทำอะไรเลย น้ำตาก็ร่วง ๆ ลงมา พูดอวยพรเค้าไม่รู้เรื่องเลย

รู้แต่ว่าตอนนั้น มีความสุขมากที่ได้กราบเท้าแม่ และบอกรักแม่ .......

 

ไม่รู้ว่าจะมีแม่คนไหนที่ตอนใจเท่าแม่อีกแล้ว*

• อยากกินอะไร ที่ไหน เค้าพาไปทุกที่ แต่ที่ต่างจากคนอื่น คือ เค้าลงไปซื้อให้ด้วย *นี่ก็เป็นอีกอย่างที่เค้าตามใจจนกูเสียนิสัย*
• เค้าเป็นเหมือนพี่สาว
• เสื้อผ้าตัวไหนที่จิ๊บกะน้องซื้อมา ใส่แค่ครั้งเดียว เค้าเสียดาย เค้าก็เอาไปไส่เอง และแจกจ่ายให้บรรดาญาติพี่น้อง
• เค้าเก็บทุกรายละเอียดมาก ๆ อย่างตอนนั้น แม่มาหาที่หอพร้อมกระเป๋าเดินทางใบเล็กๆ แต่ในนั้นก็ยังอุตส่ามีโกโกครั้นถุงใหญ่มาฝากกูกะน้อง ทั้ง ๆที่ซื้อที่นี่ก็ได้
• เชื่อป่าว * ตอนนี้เค้ายังซักชั้นในไห้เราอยู่เลย มันเป็นเรื่องน่าอายใช่มั๊ย
• เค้าให้ทุกอย่างที่เราขอ ตามกำลังที่เค้าจะให้ได้
• เค้าโทรหาเราทุกวัน เช้า และ ก่อนเข้านอน
• เค้าเป็นคนที่เราต้องดูแลตลอดชั่วชีวิต**
• รักแม่จัง**